خیلی از برنامه ها روی کاغذ عالی به نظر می رسند، اما در زندگی واقعی دوام نمی آورند. دلیلش ساده است: برنامه سنگین معمولاً جایی برای خستگی، اتفاق های پیش بینی نشده و تغییر حال و هوا باقی نمی گذارد.
برنامه سبک به معنی بی نظمی نیست. یعنی به جای پر کردن تمام ساعت ها، چند اولویت روشن داشته باشیم و برای هر روز فقط مقدار قابل اجرا تعیین کنیم. این روش باعث می شود دانش آموز احساس شکست روزانه نداشته باشد.
وقتی برنامه قابل نگه داشتن باشد، انگیزه هم پایدارتر می شود. در عمل، استمرار از فشردگی مهم تر است. دانش آموزی که هر روز کمی جلو می رود، معمولاً از کسی که گاه و بی گاه با فشار زیاد می خواند، نتیجه ماندگارتری می گیرد.